Strefa wiedzy

Podatek od ryczałtu spółek, czyli tzw. Estoński CIT, to zagadnienie, które od dawna wywołuje wiele pytań i niepewności wśród przedsiębiorców. Zmiany wprowadzone w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych na początku 2023 roku, przyniosły nieco ulgi w tym zakresie, ale wciąż wiele aspektów tego systemu opodatkowania budzi wątpliwości. Szczególnie jedno pytanie zdaje się dominować w dyskusji – czy podatnicy objęci Estońskim CIT są zobligowani do sporządzenia dokumentacji cen transferowych?

Chociaż w przepisach podatkowych nie występuje pojęcie „refakturowania”, to jest ono w praktyce powszechnie używane w odniesieniu do odsprzedaży towarów i usług. Zasadniczo, refakturujący stosuje wobec nabywcy tą samą stawkę VAT, która miała zastosowanie do zakupu. Tym niemniej, na gruncie obciążania najemcy kosztami mediów, wynajmujący może mieć obowiązek stosowania stawki innej niż ta, którą użył dostawca.

Jednostki samorządu terytorialnego (w tym gminy) są specyficznymi rodzajami podatników VAT ze względu na to, że podstawowym przedmiotem ich działalności jest wykonywanie funkcji publicznoprawnych a nie prowadzenie działalności gospodarczej (w związku z czym, prawo do odliczenia VAT przez gminy jest zasadniczo istotnie ograniczone). Istnieją jednak takie obszary działalności gmin, które mogą uprawniać do odliczenia całek kwoty podatku VAT.

Kwestia tzw. „pierwszego zasiedlenia” jest jedną z kluczowych kwestii przy ustalaniu zasad opodatkowania VAT dostawy nieruchomości zabudowanych. Aczkolwiek przepisy ustawy o VAT uległy w tym zakresie zmianie w ślad za orzecznictwem TSUE, to jednak praktyka ich stosowania dowodzi, że pojęcie „pierwszego zasiedlenia” nie jest rozumiane w sposób jednolity.

Z uwagi na charakter nieruchomości jako aktywów wysokowartościowych, skutki zastosowania błędnych zasad opodatkowania przy ich dostawie może mieć istotne negatywne skutki dla stron transakcji. Z jednej strony, sprzedawca, który błędnie zastosował zwolnienie zamiast opodatkowania, ryzykuje zapłatą należnego podatku VAT od transakcji na rachunek urzędu skarbowego. Z drugiej, nabywca, który odliczył VAT od transakcji nieprawidłowo zaklasyfikowanej jako opodatkowana VAT a nie zwolniona, ryzykuje zakwestionowaniem tego odliczenia.

Garaże i miejsca parkingowe są często przedmiotem obrotu gospodarczego (sprzedaż, najem) razem z lokalem mieszkalnym, co może powodować komplikacje w zakresie ustalenia właściwych zasad opodatkowania VAT takiej transakcji. W szczególności, pojawia się pytanie, czy garaż/miejsce parkingowe mogą korzystać z takiej samej stawki VAT jak lokal mieszkalny.

Zbycie nieruchomości komercyjnej, wraz z dodatkowymi składnikami majątkowymi służącymi do prowadzenia określonej działalności gospodarczej, może wywoływać diametralnie odmienne skutki w zakresie opodatkowania VAT w zależności od kwalifikacji przedmiotu transakcji jako towaru bądź też przedsiębiorstwa/jego zorganizowanej części. Transakcja zbycia przedsiębiorstwa/zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie podlega bowiem VAT.