Strefa wiedzy

W omawianej interpretacji Dyrektor KIS po raz kolejny odniósł się do skutków w VAT związanych z przekazaniem nieruchomości do fundacji rodzinnej, przy czym tym razem organ oceniał nieodpłatną czynność użyczenia. Omawiana interpretacja została wydana na wniosek osoby fizycznej będącej właścicielem kilkudziesięciu lokali mieszkalnych („Wnioskodawca”). Nieruchomości te były wynajmowane w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.

WSA w Rzeszowie wyrokiem z 28 maja 2024  r. sygn. I SA/Rz 77/24 oddalił skargę fundacji na interpretację indywidualną w przedmiocie odmowy stosowania indywidulnych prewspółczynników w VAT. Sąd zgodził się z Dyrektorem KIS, że zaproponowane przez fundację prewspółczynniki do odliczenia VAT są nieprecyzyjne i nie odzwierciedlają specyfiki działalności fundacji. Fundacja, zarejestrowana jako podatnik VAT, prowadzi działalność statutową (którą uznała za niepodlegającą VAT) oraz gospodarczą (opodatkowaną VAT). Wystąpiła o interpretację, czy może stosować różne prewspółczynniki do odliczenia VAT w zależności od rodzaju działalności i ponoszonych kosztów.

W wyroku 7 sędziów z 24 czerwca 2024 r. (sygn. akt I FSK 1661/20) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cesja praw i obowiązków z umowy deweloperskiej, przed wydaniem przez dewelopera cedentowi lokalu do posiadania, za zapłatą tzw. „odstępnego” stanowi świadczenie usług a nie dostawę towarów. W konsekwencji, w przypadku lokali mieszkalnych, taka cesja nie będzie opodatkowana stawką 8% VAT, lecz podstawową stawką 23% VAT. NSA zwrócił uwagę na ekonomiczny charakter omawianej transakcji, która, jego zdaniem, polega na zbyciu prawa majątkowego polegającego na umożliwieniu cesjonariuszowi wstąpienie w prawa i obowiązki przysługujące cedentowi względem dewelopera.

Omawiana opinia została wydana dnia 25 kwietnia 2024 r. w sprawie C-60/23 Skatteverket przeciwko Digital Charging Solutions GmbH (DSC). DSC prowadzi w Szwecji działalność polegającą na zapewnieniu użytkownikom pojazdów elektrycznych dostępu do sieci punktów ładowania obsługiwanych przez operatorów, z którymi DSC zawarła odrębne umowy. DCS zapewnia użytkownikom pojazdów elektrycznych kartę i aplikację uwierzytelniającą umożliwiającą ładowanie pojazdów w tych punktach. Na podstawie faktur otrzymanych od wspomnianych operatorów DCS co miesiąc wystawia faktury użytkownikom z tytułu ilości dostarczonej im energii elektrycznej. DCS pobiera również od swoich klientów comiesięczną, stałą opłatę z tytułu dostępu do aplikacji, niezależnie od tego, czy użytkownik faktycznie nabył w danym okresie energię elektryczną.

Przemieszczenie towarów własnych (należących do przedsiębiorstwa) podatnika z terytorium Polski na terytorium innego kraju członkowskiego UE uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (dalej: „WDT”). Przez ww. towary własne rozumie się takie towary, które zostały przez podatnika na terytorium Polski w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium Polski w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika. W przypadku przemieszczenia towarów własnych nie dochodzi do żadnej transakcji, która miałaby charakter dwustronny – prawo do rozporządzania towarami jak właściciel nie jest przenoszone na inny podmiot, lecz pozostaje u podatnika, który wyłącznie przemieszcza swój towar pomiędzy dwoma krajami członkowskimi UE. W związku z tym, w praktyce, przemieszczenie towarów własnych określa się jako tzw. nietransakcyjne WDT.  

W celu zwiększania sprzedaży podatnicy decydują się na prowadzenie różnego rodzaju akcji promocyjnych. Jednym z przykładów prowadzenia takich działań jest sprzedaż towarów w zestawach. Korzyścią po stronie kupującego jest to, że cena, jaką płaci za towary nabywane w zestawie jest niższa niż ta, jaką musiałby zapłacić, gdyby zdecydował się kupić towary oddzielnie. Oznacza to, że sprzedawca musi dokonać obniżki cen towarów wchodzących w skład zestawu. W przypadku, gdy towary te podlegają opodatkowaniu różnymi stawkami, w szczególności podstawową i preferencyjną, sposób dokonania takiego obniżenia może mieć istotne konsekwencje na gruncie VAT.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 kwietnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.174.2024.1.AK Z wnioskiem o wydanie interpretacji wystąpił podatnik VAT prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie wynajmu oraz wydzierżawiania nieruchomości (zarówno budynkowych jak i lokalowych). W stanie faktycznym wskazano, że zdecydowana większość czynności wykonywanych przez wnioskodawcę jest opodatkowana VAT. W ograniczonym zakresie działalność ta jest zwolniona z VAT, ponieważ część nieruchomości jest wynajmowana na cele mieszkaniowe.  

W interpretacji indywidualnej z 23 kwietnia 2024 r., 0112-KDIL1-2.4012.16.2024.2.DS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) oceniał możliwość stosowania zwolnienia z VAT dla usług najmu pomieszczeń typu schowki, komórki, piwnice przez spółdzielnię. Zgodnie z opisem przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji, wspomniane pomieszczenia są wykorzystywane przez mieszkańców budynków mieszkalnych zarządzanych przez spółdzielnię głównie do przechowywania rowerów, wózków dziecięcych, przetworów, itp. Podatnik zajął stanowisko zgodnie z którym takie zwolnienie nie przysługuje, z czym organ interpretacyjny się nie zgodził. Dyrektor KIS uznał bowiem, że w tym przypadku zastosowanie ma art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT zgodnie z którym zwolnione z VAT są usługi wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.